ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

 

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΑΤΡΑΣ
10:30 π.μ. ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

Συναδέλφισσες-Συνάδελφοι,

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη αντιμέτωπη με μια όλο και πιο επικίνδυνη κατάσταση, καθώς οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις εντείνονται, παρά τις εύθραυστες εκεχειρίες. Οι επεμβάσεις και οι πολεμικές εστίες σε Ιράν, Λίβανο, Υεμένη, Παλαιστίνη, Ουκρανία και Βενεζουέλα αποδεικνύουν ότι ο κόσμος βρίσκεται σε διαρκή ανάφλεξη. Οι λαοί πληρώνουν βαρύ τίμημα, θυσιαζόμενοι για τα συμφέροντα των λίγων, που επιδιώκουν τον έλεγχο των ενεργειακών πόρων, των φυσικών πλουτοπαραγωγικών πηγών και των εμπορικών διαδρομών. Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας οξύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση, αυξάνοντας τον κίνδυνο μιας ευρύτερης σύγκρουσης.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των αστικών κομμάτων, δεν διστάζει να καταστήσει τη χώρα μας στόχο αντιποίνων, εμπλέκοντάς τη όλο και βαθύτερα στα εξαιρετικά επικίνδυνα σχέδια του ευρωατλαντικού άξονα, με σκοπό τη γεωστρατηγική αναβάθμιση της εγχώριας αστικής τάξης.

Τα πολεμικά σχέδια της κυβέρνησης προς υπηρέτηση της αστικής τάξης πάνε χέρι-χέρι με την ψήφιση αντιλαϊκών νομοσχεδίων, όπως αυτό που ψηφίστηκε πρόσφατα για το 13ωρο, που γυρίζει την εργατική τάξη έναν αιώνα πίσω. Για το σύστημα της εκμετάλλευσης όλες αυτές οι δυνατότητες, που δίνει η εποχή μας για μείωση του εργάσιμου χρόνου και κάλυψη όλο και περισσότερο των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών, γίνονται πεδίο κερδοφορίας και εμπόδιο για τη ζωή των πολλών. Γι αυτό και αποδυναμώνεται η Επιθεώρηση Εργασίας, δίνοντας ουσιαστικά ελεύθερο πεδίο στην εργοδοσία να δρα ανεξέλεγκτα με κόστος τη ζωή και την υγεία μας. Ως αποτέλεσμα, καταγράφονται δεκάδες εργατικά ατυχήματα, με πέντε συναδέλφους μας στον κλάδο να έχουν χάσει τη ζωή τους από την αρχή της χρονιάς εν ώρα εργασίας, εξαιτίας της πίεσης και της εντατικοποίησης. Αντίστοιχα περιστατικά σημειώνονται και στην περιοχή της Πάτρας και της ΒΙΠΕ, τα οποία, χωρίς την παρέμβαση των σωματείων και του Εργατικού Κέντρου, θα είχαν αποσιωπηθεί.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση περικόπτει τους μισθούς μας και πόρους από βασικές κοινωνικές ανάγκες, όπως η παιδεία, η υγεία και οι υποδομές, προκειμένου να διοχετεύσει τεράστια ποσά στο ΝΑΤΟ, στους επιχειρηματικούς ομίλους και στην πολεμική βιομηχανία. Μυρίζονται χρήμα από τον πόλεμο και τη δυστυχία των λαών, για αυτό και σε μεγάλα σούπερ μάρκετ στοκάρουν προϊόντα και μάλιστα σε ακατάλληλους χώρους, με ελλιπείς υποδομές. Ανεβάζουν τις τιμές στα ύψη αλλά κάνουν εκπτώσεις στα δικαιώματα των εργαζομένων, στην υγεία και την ασφάλεια τους.

Η διέξοδος από αυτή την κατάσταση δεν βρίσκεται στην αναμονή. Δεν βρίσκεται στην κυβερνητική εναλλαγή. Βρίσκεται στον δρόμο της σύγκρουσης, της οργάνωσης, της κοινωνικής συμμαχίας, της ανατροπής.

Όσα κατακτήθηκαν στην πορεία του εργατικού κινήματος δεν αποτέλεσαν ποτέ «δώρα» καμίας κυβέρνησης, αλλά κερδήθηκαν μέσα από σκληρούς και συχνά αιματηρούς ταξικούς αγώνες. Αυτό επιβεβαιώνεται τόσο από τις παλιότερες όσο και από τις πιο σύγχρονες μάχες.

Η ιστορική μνήμη μαζί με τη σύγχρονη εμπειρία αναδεικνύουν αυτή τη διαρκή συνέχεια. Πέρασαν εκατόν σαράντα χρόνια από την 1η Μάη του 1886, όταν οι εργάτες στο Σικάγο ύψωσαν το ανάστημά τους και διεκδίκησαν να πάψουν να ζουν σαν μηχανές. Οι καπιταλιστές και το κράτος τους, τούς χαρακτήρισαν «ταραξίες», όμως η Ιστορία τους ανέδειξε σε πρωτοπόρους της ανθρωπότητας. Η σπίθα εκείνης της εξέγερσης με την οποία κατακτήθηκε το 8ωρο, μετατράπηκε σε φάρο για όλους τους καταπιεσμένους. Διέσχισε σύνορα, γλώσσες, ηπείρους και εποχές. Έγινε παγκόσμιο σύμβολο της ακατανίκητης δύναμης της εργατικής τάξης.

Αυτή τη σπίθα τη συναντάμε και στη Θεσσαλονίκη τον Μάη του 1936, όταν οι καπνεργάτες κατέβηκαν στους δρόμους με απεργία για αύξηση του μεροκάματου αψηφώντας τη βία και την καταστολή. Η κορύφωση ήρθε στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944, όπου διακόσιοι κομμουνιστές, στην πλειοψηφία τους πρωτοπόροι συνδικαλιστές του Μεσοπολέμου, που παραδόθηκαν στους Ναζί από τον δικτάτορα Μεταξά, στάθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα χωρίς να λυγίσουν. Διακόσιοι αγωνιστές της εργατικής τάξης, που δεν υποτάχθηκαν ούτε στην εκμετάλλευση ούτε στη βαρβαρότητα ενός κράτους, που θυσίαζε τα δικαιώματα των εργαζομένων στον βωμό της πολεμικής προετοιμασίας για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Προχώρησαν προς τον θάνατο με αξιοπρέπεια και πίστη στη ζωή, βέβαιοι πως η θυσία τους θα καρποφορήσει. Και πράγματι καρποφόρησε. Η σκυτάλη περνά σήμερα σε εμάς. Οι εργαζόμενοι έχουμε κάθε λόγο να αντλούμε έμπνευση και περηφάνια από την ιστορία και τις θυσίες του λαού μας, να παίρνουμε δύναμη και να οργανώνουμε τους δικούς μας αγώνες.

Αντλούμε δύναμη και αισιοδοξία από τη μεγαλύτερη πανεργατική σύσκεψη που έχει οργανωθεί στην Ελλάδα και ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία το Σάββατο 4 Απρίλη στην Καισαριανή, γράφοντας μια ξεχωριστή και ελπιδοφόρα σελίδα για το εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας μας. Αφήνουμε τους Παναγόπουλους, την υποταγμένη πλειοψηφία της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, στα σκάνδαλα και στον βούρκο τους, μαζί με την κυβέρνηση, τον ΣΕΒ και τους ανθρώπους τους στο συνδικαλιστικό κίνημα.

Τώρα είναι η ώρα οι εργαζόμενοι να βγουν μπροστά, να οργανώσουν την απεργιακή απάντηση και να ριχτούν με όλες τους τις δυνάμεις στην οργάνωση της απεργίας της Πρωτομαγιάς, ώστε να γίνει σταθμός κλιμάκωσης και αντεπίθεσης. Με σχέδιο, οργάνωση και καθαρό προσανατολισμό, η διέξοδος βρίσκεται στον δρόμο της ανατροπής του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων.